
Pierwsze wiadomości z zakresu ziołolecznictwa znajdują się w dokumentach starożytnej Asyrii i Babilonu z okresu 2000 lat p.n.e. Aż do końca XIX w., kiedy to powstał i rozwinął się przemysł farmaceutyczny, wypierając lekami chemicznymi ziołolecznictwo, medycyna opierała się na lekach ziołowych. Po kilku dziesiątkach lat tryumfu farmaceutyki medycyna coraz częściej zaczyna powracać do ziołolecznictwa. W Polsce duże zasługi w popularyzacji tej gałęzi wiedzy położyli w czasach najnowszych Jan Biegański, Jan Muszyński, Wacław Strażewski.
Akademia Medyczna w Łodzi otworzyła wydział ziołolecznictwa. Powstały plantacje ziół leczniczych i apteki specjalistyczne zaopatrzone w leki ziołowe (Herbapol). Tak jak w medycynie, zioła mają zastosowanie w nowoczesnej kosmetyce. W kosmetyce pielęgnacyjnej stosowane są pod postacią masek, kataplazmów, naparzeń, okładów, składników płynów do twarzy i włosów, kremów, maści, szminek itp. Skuteczność działania ziół Oparta jest na synergizmie, tzn. współdziałaniu i wzmacnianiu jednych składników obecnością drugich, np. witaminy C witaminą P. Zioła stosowane jako kataplazmy czy maski działają synergistycznie dzięki obecności nie tylko czynnych ciał chemicznych o swoistych właściwościach leczniczych, ale dzięki obecności pominiętych w przemyśle farmaceutycznym „ciał balastowych”, które oddają duże usługi w kosmetyce profilaktycznej i zdobniczej, jeżeli stosuje się je w sposób właściwy. Często rośliny poddane hibernacji, lekko zwiędłe, mają silniejsze działanie niż świeże.