
Ugniatanie mięśni nosowych (nasales) wykonuje się jednocześnie kciukami obydwu rąk zaczynając od grzbietu i nasady nosa, stopniowo, schodząc na boki w kierunku policzków; palce wskazujące umieszcza się w, tym czasie pod brodą. Ugniatanie mięśnia okrężnego ust wykonuje się palcami wskazującymi i środkowymi obu rąk, ugniatając od środka ust w kierunku ich zewnętrznych kątów. Mięśnie czołowe ugniata się niezbyt silnie drugimi, trzecimi i czwartymi palcami od brwi w kierunku czepca ścięgnistego i skroni.
Oklepywanie ruchem „szczypanym”
Ruch ten musi być bardzo elastyczny, „wchodzący” we wszystkie zagłębienia. Należy unikać mocnego przyciskania do wystających miejsc na twarzy (np. na kościach jarzmowych) i wykorzystywać raczej części dłoni bardziej umięśnione (okolice kłębu kciuka lub kłębu palca małego). Ugniatając, dłonie układa się pod żuchwą i ugniata od brody w kierunku uszu, rękami obejmując całą żuchwę i mięśnie podbródka. Czwarte i piąte palce umieszcza się pod brodą na krawędzi żuchwy, drugimi i trzecimi ugniata się kolejno od mięśnia bródkowego wzdłuż mięśni śmiechowego i policzkowego — w kierunku uszu. Następnie od kątów ust — wzdłuż mięśni jarzmowych. Wzdłuż fałdu nosowo policzkowego, trzecimi i czwartymi palcami w kierunku wewnętrznych kątów oczu. Mięśnie okrężne oka i mięśnie czołowe ugniata się czterema palcami obu rąk. Ruch ten prawidłowo wykonany można stosować nawet przy bardzo wiotkich powłokach skórnych, ponieważ nie powoduje rozciągania skóry, daje natomiast dość szybko przekrwienie tkanek.
Oklepywanie. Można je wykonywać opuszkami palców. Oklepywanie twarzy zaczyna się od podbródka. Trzecimi i czwartymi palcami obu rąk na przemian oklepuje się od środka podbródka w kierunku kątów żuchwy i z powrotem. Dłonie luźne w przegubach wykonują ruchy wahadłowe. Następnie oklepuje się trzecimi i pierwszymi palcami obu rąk ruchem „szczypanym” , który jednak nie ma nic wspólnego ze szczypaniem; po prostu uderza się opuszkami obydwu palców jednocześnie. Wykonuje się go wzdłuż obniżacza kąta ust, dźwigaczy kąta ust i dźwigaczy wargi górnej oraz od kątów ust — wzdłuż przebiegu mięśni jarzmowych i mięśni śmiechowych. Żwacz oklepuje się od kąta żuchwy w kierunku skroni i z powrotem. Następnie oklepuje się mięśnie sutkowo obojczykowo mostkowe przechodząc aż na górną część mięśni piersiowych. Potem następuje oklepywanie ruchem „fortepianowym” mięśni okrężnych oczu, czołowych, znowu okrężnych oczu i dalej — wzdłuż przebiegu mięśni jarzmowych, śmiechowych, żwaczy, wzdłuż fałdu nosowo policzkowego i mięśnia okrężnego ust oraz podbródka i mięśni mostkowo sutkowo obojczykowych. Oklepywanie kończy się na mięśniach piersiowych.
Wibracja. Ruch wibrowania należy zaczynać od szyi. Dłonie układa się lekko na szyi, palce skierowane trochę ukośnie w dół w kierunku mostka. Wprowadzając ręce w ruch wibrowania masuje się: od środka szyi, trochę ukośnie w kierunku wyrostków sutkowych od mostka wzdłuż mięśni mostkowo sutkowo obojczykowych w kierunku wyrostków sutkowych od kątów ust — wzdłuż przebiegu mięśni jarzmowych, a potem wzdłuż mięśnia śmiechowego wzdłuż żwaczy od kątów żuchwy do skroni wzdłuż fałdu nosowo wargowego (środkowym i czwartym palcem) mięsień okrężny ust; ustawia się 4 palce prawej ręki nad górną wargą i wprowadza rękę w ruch wibrowania (nie przesuwając jej), tę samą czynność powtarza się pod dolną wargą, a potem na mięśniu bródkowym z tą różnicą, że na mięśniu bródkowym wystarczy wibracja dwoma środkowymi palcami mięsień okrężny oka — opuszkami trzeciego i czwartego palca obu rąk jednocześnie od wewnętrznego kąta oka po łuku brwiowym i na powrót do wewnętrznego kąta oka mięśnie czołowe — od łuków brwiowych w kierunku czepca ścięgnistego od zewnętrznego kąta oka w kierunku mięśnia Skroniowego. Zamiast wibracji ręcznej można stosować masaż wibratorem.
Ruchy końcowe uspokajające. Ruchy uspokajające wykonuje się drobnymi ruchami kółeczkowo ugniatającymi, zbliżonymi do rozcierania połączonego z ugniataniem, wzdłuż naczyń limfatycznych w kierunku węzłów chłonnych. Ruch ten jest zbliżony do rozcierania, ponieważ składa się z poszczególnych ruchów kółeczkowych. Różnica polega na silniejszym ucisku i zatrzymywaniu się przy każdym ruchu. Masowanie ruchami uspokajającymi twarzy zaczyna się od podbródka. Wykonuje się je trzecimi i czwartymi palcami. Układa się je pod brodą i masuje ruchami kółeczkowo ugniatającymi, zaczynając” od środka podbródka wzdłuż węzłów chłonnych podżuchwowych w kierunku kątów żuchwy i dalej wzdłuż węzłów chłonnych szyi w kierunku kątów żylnych. Potem masaż wykonuje się w następującym porządku: od wyrostków sutkowych wzdłuż węzłów chłonnych szyjnych w kierunku dołów nadobojęzykowych (ruch powtarza się 3 razy) od środka mięśnia bródkowego po obniżaczu kąta ust do węzłów chłonnych podżuchwowych od środka górnej wargi w kierunku żuchwy po obniżaczu kąta ust od nosa wzdłuż przebiegu naczyń limfatycznych w kierunku gruczołów podżuchwowych nos, kółeczkami wykonywanymi trzecimi palcami od grzbietu nosa na boki; wykonuje się je nie ruchem łańcuszkowym jak przy rozcieraniu, ale jako osobne ruchy z oderwaniem; od grzbietu nosa można wykonać 3 kolejne ruchy w kierunku policzków, a na nosie łącznie 9 ruchów; dodatkowo wykonuje się ugniatanie kciukami policzki, od nosa w kierunku uszu ugniatanie łuku brwiowego; wykonuje się je pierwszym, drugim i trzecim palcem, poczynając od nasady nosa w kierunku skroni (pierwszy palec — kciuk — umieszcza się nad brwią, drugi palec — wskazujący — pośrodku, trzeci palec — środkowy — poza brwią) od środka czoła w kierunku skroni (w dalszym ciągu ruchami kółeczkowymi drugimi, trzecimi i czwartymi palcami) od skroni wzdłuż węzłów chłonnych przyusznych, potem szyjnych w kierunku dołów nadobojęzykowych.
Głaskanie końcowe powinno się wykonywać delikatnie szczególnym uwzględnieniem okolic oczu, czoła i skroni, przede wszystkim w miejscu ujścia nerwów nadoczodołowych. Masaż tych miejsc ma działanie kojące, uspokajające. Kończy się go ruchem „hipnotyzerskim”. W tym celu lekko ugięte dłonie układa się na twarzy i chwilę zatrzymuje. Końce palców opiera się na żuchwie, a nasadę dłoni na czole, lekko i wolno przesuwa się ręce na zewnątrz w kierunku uszu, odrywając minimalnie, na przemian, raz brzegi dłoni, raz opuszki palców. Ruch powtarza się 4—5krotnie, kończąc go w okolicach przyusznych. Masaż okolicy oczu. Masowanie okolic oczu można wykonywać dodatkowo, między poszczególnymi ruchami masażu, najlepiej po oklepywaniu i przed wibracją. Przy masażu okolic oczu wykonuje się kolejno następujące ruchy: Głaskanie mięśni okrężnych oczu. Wykonuje się trzecim i czwartym palcem, zaczynając od wewnętrznego kąta oka, po łuku brwiowym, do wewnętrznego kąta oka (3—4 razy).
Rozcieranie mięśni okrężnych oczu. Rozpoczyna się od głaskania po łuku brwiowym w kierunku, skroni, po czym od zewnętrznego kąta oka zaczyna się rozcieranie ruchem kółeczkowym czwartym palcem. Doprowadza się rozcieranie do wewnętrznego kąta oka i wraca głaskaniem po łuku brwiowym. Ruch ten powtarza się kilkakrotnie. Rozcieranie kółeczkami zewnętrznych kątów oczu. Drugim i trzecim palcem lewej ręki przytrzymuje się lekko skórę w ten sposób, że palec wskazujący opiera się na brwi, środkowy na kości jarzmowej. Środkowym palcem prawej ręki rozciera się ruchem kółeczkowym w kącie zewnętrznym oka — najpierw oka prawego, potem lewego. Lekkie ugniatanie wokół oczu czwartymi palcami rąk.
Oklepywanie ruchem fortepianowym wokół oczu. Wibracja — wykonuje się ją drugimi, trzecimi i czwartymi palcami, które układa się równolegle, przy czym drugi palec umieszcza się na górnej krawędzi oczodołu, trzeci na gałce ocznej, czwarty na dolnej krawędzi oczodołu. Palce powinny być lekko ugięte, ułożone miękko, szczególnie palec środkowy (tak, żeby nie uciskał gałki). Lekko wibrując, przesuwa się ręce w kierunku skroni. Następnie opuszkami czterech palców obu rąk wykonuje się ruchy wibracyjne wokół mięśni okrężnych oczu. Głaskanie końcowe — jak na początku. Przy masażu okolic oczu należy pamiętać, że wszystkie ruchy muszą być delikatne, uspokajające, nie wolno skóry w tej okolicy, rozciągać ani mocno uciskać. Niedopuszczalny jest również silny ucisk na gałki oczne, ponieważ znosi to uspokajające działanie masażu.