
W zależności od zastosowania i właściwości surowca w różny sposób przygotowuje się zioła. Napar (injusum). Napar jest to płynna postać leku otrzymywana przez zalewanie ziół wrzącą wodą, ogrzewanie (pod przykryciem) przez 5—10 minut w kąpieli wodnej i odcedzanie płynu.po oziębieniu.Napary przyrządza się z surowców zawierających olejki lotne lub substancje nie znoszące dłuższego gotowania. Odwar (decotum). Odwar otrzymuje się w ten sposób, że rozdrobniony surowiec zalewa się potrzebną ilością zimnej wody i gotuje na wolnym ogniu lub w kąpieli wodnej przez 30 minut, uzupełniając wygotowaną wodę. Następnie gorący odwar przesącza się przez watę lub sitko (niektóre odwary odcedza się po oziębieniu). Odwary przyrządza się tylko z surowców twardych (kory, korzeni, drewna, kłączy) oraz zawierających składniki odporne na działanie wysokiej temperatury.
Odwaronapar (decotoinfusa). Stosuje się wówczas, jeśli zaleca się jednocześnie wyciągi wodne z jednego surowca, który trzeba gotować i drugiego, który nie znosi gotowania. W tym celu sporządza się najpierw odwar z ziół wymagających gotowania i następnie odwarem tym zalewa pozostałe zioła, przygotowując z nich napar.Zimny wyciąg (infusa frygide parata). Otrzymuje się przez zalanie ziół letnią wodą destylowaną lub przegotowaną i wytrawienie w temperaturze pokojowej w ciągu 2—3 godzin. Stosuje się wtedy, gdy się chce wyekstrahować z surowca tylko jakieś łatwo rozpuszczalne lub wrażliwe na wysoką temperaturę związki (np. niektóre łatwo rozpuszczalne glikozydy lub związki śluzowe).
Nalewka (tinctura). Nalewkę otrzymuje się przez wytrawienie rozdrobnionych suchych ziół określonym rozpuszczalnikiem (wodnym roztworem alkoholu, alkoholem lub eterem). Nalewki można sporządzać za pomocą maceracji lub per kolacji. Wyciąg spirytusowy ze świeżych ziół (intractum). Intracta są to nalewki sporządzane ze świeżych roślin za pomocą wrzącego spirytusu. Otrzymuje się je przez wrzucenie świeżo zebranych ziół do gorącego alkoholu, ogrzanie mieszanki do wrzenia w ciągu 20—30 minut, odstawienie na kilka dni, a następnie wyciśnięcie i odsączenie wyciągu.
Okład (cataplasma). Sporządza się z ziół zawierających śluzy, gumy i klajstry roślinne, ponieważ zioła te długo utrzymują ciepło i wilgoć. Zioła zalewa się taką ilością wody, aby powstała gęsta papka. Po doprowadzeniu do wrzenia zawija się je w gazę i przykłada na chore miejsce, nakrywa najpierw ceratką lub folią, a potem watą i bandażuje. Dla efektywniejszego działania okładu można oprócz ziół śluzorodnych dodać inne — o działaniu kojącym, pobudzającym itp., w zależności od potrzeby. Kataplazmy przyrządza się głównie z takich ziół, jak nasienie lnu, żywokost, kozieradka, korzeń i liść prawoślazu, kwiatostan lipy, ziemniak itp.