Rodzaje makijażu

Masaż klasyczny dzieli się na ogólny i częściowy. Ma­sażem ogólnym nazywamy masaż całego ciała, masażem częścio­wym — masaż poszczególnych jego części. Poza tym rozróżnia się masaże lecznicze, sportowe, kosmetyczne. Masaż leczniczy stosuje się w celu usunięcia następstw choroby (np. złamania, zwichnięcia) lub zabezpieczenia przed dalszym jej roz­wojem (np. rozmasowywanie złogów artretycznych). Specjalnym rodzajem masażu leczniczego jest masaż segmentarny (opracowany przez Dalicha i Glasera z NRD). Podstawę ma­sażu segmentarnego stanowi znajomość anatomii i fizjologii, w szcze­gólności układu nerwowego i mięśniowego. Masaż segmentarny opiera się na powiązaniach istniejących między pewnymi obszarami skóry, tkanki podskórnej, tkanki łącznej i mięśniowej, naczyniami i narzą­dami wewnętrznymi, które są unerwione przez te same odcinki rdze­nia kręgowego. W połączeniach tych zasadniczą rolę odgrywa ośrod­kowy, obwodowy i autonomiczny układ nerwowy.

Badania wyka­zały, że między narządami wewnętrznymi a skórą istnieje ścisła zależność; przy schorzeniach narządów wewnętrznych pojawiają się bóle i przeczulica w określonych obszarach skóry. Dzieje się tak dla­tego, że właśnie wspomniane obszary skóry powiązane z narządami wewnętrznymi są podporządkowane tym samym odcinkom rdzenia kręgowego (strefy Haeda). Bodźcami stosowanymi na skórę można wpłynąć na układ ner­wowy ośrodkowy i wegetatywny oraz na układ gruczołów o we­wnętrznym wydzielaniu. W masażu segmentarnym stosuje się — w zależności od rodzaju zmian i ich nasilenia — znane ogólnie ruchy masażu klasycznego oraz ruchy nieco odmienne, dostosowane do zamierzonego celu, np. wibrację pośrednią, wstrząsanie miednicy i ucisk na klatkę piersio­wą w fazie wydechu.

Masaż sportowy ma na celu utrzymanie sportowca w pełnej kon­dycji. W masażu sportowym rozróżnia się masaż lekki, przygotowu­jący, stosowany przed startem, masaż po zawodach — stosowany w celu usunięcia z mięśni produktów zmęczenia oraz masaże stoso­wane między konkurencjami, po treningu. Masaż kosmetyczny ma przede wszystkim działać profilaktycznie. Głównym celem masażu kosmetycznego jest utrzymanie skóry i mię­śni w stanie elastyczności i zapobieganie powstawaniu zmarszczek. Warunkiem dobrego masażu jest prawidłowe jego wykonanie zgodne z przebiegiem włókien mięśniowych, naczyń żylnych i limfatycznych, nie rozciągające skóry, rytmiczne. W masażu występuje stopniowanie ruchów: od łagodnych, wprowadzających, do coraz sil­niejszych, aż do punktu kulminacyjnego, po którym natężenie ma­sażu stopniowo opada. Masaż kończy się ruchami uspokajającymi. Masaż taki daje uczucie lekkiego rozgrzania, rozluźnienia i odpręże­nia. Daje się to zauważyć po reakcji pacjenta już w trakcie zabiegu.

Wyraz jego twarzy zmienia się. Twarz staje _się spokojniejsza, jakby wygładzona. Natężenie masażu, czas jego trwania, ilość i rodzaj ruchów uza­leżnione są od elastyczności skóry, stopnia napięcia mięśni, grubości podściółki tłuszczowej, grubości skóry. Im skóra cieńsza, bardziej wiotka, mięśnie słabsze, tym masaż powinien mieć mniejsze natęże­nie. Masaż twarzy lepiej wykonać za delikatnie niż za mocno, gdyż twarz ma wiele drobnych mięśni (mięśnie mimiczne), których przy­najmniej jeden przyczep znajduje się w skórze, przez co są one słab­sze niż mięśnie szkieletowe, obu przyczepami przytwierdzone do kości. Przy skórze cienkiej, z rozszerzonymi kapilarami, nerwicowej, z silną pobudliwością stosuje się więcej ruchów głaskania, lekkie ugniatanie i lekkie oklepywanie. Przy skórze bladej, grubej i mocnych mięśniach można stosować ruchy mocniejsze, więcej rozcierania, ugniatania, oklepywania. Przy bliznach — stosuje się głównie ruchy rozcierania i głaskania. Masaż musi być stosowany indywidualnie, nawet u tego samego pacjenta nie zawsze może być jednakowy. Uzależniać go trzeba od aktualnego stanu psychicznego pacjenta, stopnia jego zmęczenia itp.

Masaże w celach profilaktyczno pielęgnacyjnych stosuje się w re­gularnych odstępach, trzy, dwa, lub jeden raz w tygodniu. Przeciętna seria wynosi 10—15 zabiegów. Długość serii i częstotliwość zabiegów ustala się indywidualnie. Twarz o mocnych mięśniach można maso­wać częściej. Przy mięśniach wiotkich i cienkiej podściółce tłuszczo­wej robi się większe odstępy między poszczególnymi zabiegami (3—7 dni). Masaże profilaktyczno pielęgnacyjne wskazane są między innymi w trakcie prowadzenia kuracji odchudzającej. Regularne masaże twa­rzy i szyi stosowane w tym czasie wraz z innymi zabiegami pojędrniającymi zapobiegają powstawaniu zwiotczeń. W celach korekcyjnych masaż stosuje się przy podwójnym pod­bródku, zbytniej otyłości twarzy, karku itp. We wszystkich tych wy­padkach masaże robi się co drugi dzień, a nawet codziennie dla osiągnięcia szybszego efektu. Masaże regenerujące (relaksowe) mają na celu przyspieszenie re­generacji organizmu: po gwałtownym schudnięciu, po przemęczeniu pracą umysłową, fizyczną, a także po przeżyciach psychicznych. Duży nacisk powinno się kłaść w tych zabiegach na masaż tylnej części szyi, karku i pleców ze specjalnym uwzględnieniem układu chłon­nego. Przy masażu twarzy stosuje się w takich wypadkach więcej ruchów uspokajających, więcej głaskania czoła, skroni i okolic oczu oraz więcej ruchów wzdłuż przebiegu naczyń i węzłów chłonnych.

Masaż jako element zabiegu pielęgnacyjnego stosuje się po oczy­szczeniu lub przed oczyszczeniem skóry, w zależności od potrzeby i rodzaju cery: przy normalnej i suchej — po higienicznym oczy­szczeniu skóry, przy tłustej — przed oczyszczeniem w celu lepszego rozgrzania skóry i rozpulchnienia naskórka. Przy cerze mieszanej masaż stosuje się przed oczyszczeniem albo po oczyszczeniu w za­leżności od stopnia zanieczyszczenia tłustego pasa skóry. Jeśli za­nieczyszczenie jest minimalne, to masaż stosujemy po oczyszczeniu skóry, jeśli jest dużo zaskórników — przed oczyszczeniem.