Pielęgnowanie cery w domu

Jednym z warunków prawidłowego funkcjonowania skóry jest pielęgnowanie dostosowane do jej gatunku i do wrażliwości osobni­czej. Podstawą pielęgnowania skóry jest właściwe jej oczyszczanie z kurzu i brudu. W zależności od rodzaju cery używa się mydeł przetłuszczonych, obojętnych lub działających bakteriobójczo. Zaletą dobrego mydła jest kwasowość zbliżona możliwie najbardziej do pH skóry. Woda powinna być miękka, najlepsza — źródlana albo de­szczowa. Z braku takiej — może być zmiękczona, np. boraksem lub, przy skórach tłustych, sodą oczyszczoną (1 łyżeczka płaska na 2 litry wody).

Wszystkie kremy, płyny do zmywania, jak również kosmetyki upiększające powinny uwzględniać indywidualne właściwości skóry. Ogólnie przyjmuje się, że młodej skórze wystarczy tylko woda i mydło, odrobina kremu obojętnego, ewentualnie trochę pudru. Jed­nak nieodpowiedni tryb życia, jak przemęczenie nauką, wadliwe od­żywianie, niedostatek ruchu i snu sprawiają, że pielęgnacja skóry u osób młodych nastręcza czasem więcej trudności niż u starszych zdrowych, z uregulowanym trybem życia. Dlatego przy pielęgnowa niu skóry nie można ściśle ustalić kryteriów dostosowanych do wie­ku, ale trzeba, uwzględniając właściwości skóry, podchodzić do każ­dej cery indywidualnie. Wspólnym elementem pielęgnowania wszystkich rodzajów cer jest dokładne oczyszczenie skóry przed udaniem się na spoczynek, co jest tu jedną z najważniejszych czynności. Pozostawienie na skó­rze makijażu czy całodziennego brudu sprawia, że skóra nie może należycie oddychać, a bakterie znajdujące się na niej mają większe możliwości rozwoju (dotyczy to szczególnie cery tłustej).

Cera normalna. Wieczorem należy umyć mydłem przetłuszczonym i spłukać najpierw ciepłą, potem chłodną wodą (o temperaturze po­kojowej). Jeśli twarz jest umalowana, to należy zmyć ją uprzednio mleczkiem kosmetycznym. Rano, dla odświeżenia, spłukać twarz chłodną wodą — można dodać do niej trochę soku z pomarańczy, grejpfruta, żurawin itp. (1 łyżeczka na szklankę wody) lub wodą mineralną. Na dzień trzeba nałożyć trochę półtłustego kremu. Po­dobnie pielęgnuje się skórę u dzieci i młodzieży. Ważne jest używanie zimą kremu dla zabezpieczenia skóry przed mrozem. W tym celu smaruje się twarz cieniutką warstwą kremu. Latem — szczególnie podczas opalania — trzeba twarz smarować grubiej. Należy wystrzegać się przesuszenia skóry, zwłaszcza podczas uprawiania sportów czy plażowania. Może to bowiem spowodować przedwczesne powstawanie zmarszczek.

W wypadku pojawienia się drobnych zmarszczek można używać na noc kremów odżywczych, a do przemywania — płynów zawierających wyciągi z ziół śluzorodnych. Cera sucha. Dzięki swoim właściwościom cera sucha wymaga starannego pielęgnowania. Wieczorem, bez względu na to czy twarz jest umalowana, czy nie, zmywa się skórę tłustym zmywaczem w po­staci kremu lub śmietanki kosmetycznej. Najlepiej na 5 minut na­łożyć na twarz i szyję krem, a potem zetrzeć go śmietanką kosme­tyczną lub odpowiednim płynem. Tak przygotowaną skórę umyć mydłem przetłuszczonym i spłukać przegotowaną wodą. Jeżeli skóra nie znosi mydła, można ją po oczyszczeniu zmywaczem umyć mle­kiem słodkim zmieszanym w proporcji pół na pot z wodą, a na­stępnie spłukać naparem kwiatu lipowego. Gdy skóra lekko się łu­szczy — można ją zmyć ciepłym odwarem siemienia lnianego (1 ły­żeczkę siemienia zalać szklanką zimnej wody, doprowadzić prawie do wrzenia i odstawić).

Na noc nakłada się kremy odżywcze wita­minowe. Jeżeli są zmarszczki — kremy regenerujące. Rano zmywa się twarz śmietanką kosmetyczną lub naparem ziołowym. Oczy od­świeża się lekkim naparem esencji herbacianej. Na dzień stosuje się krem półtłusty pod puder. W okresie mrozów — tłusty krem plus puder (tworzy osłonę przed zimnem). Latem krem nakłada się gru­biej dla ochrony przed słońcem. W okresie zimowo wiosennym cera sucha bardziej odczuwa zimno i zmiany atmosferyczne. Często objawia się to pieczeniem, zaczer­wienieniem, łuszczeniem. Należy wtedy odrzucić wodę i mydło i zmywać twarz siemieniem lnianym lub maceratem przygotowanym z korzenia prawoślazu (1 łyżeczkę ziół zalać szklanką letniej wody na 4 godziny pod przykryciem). Stosuje się kremy z witaminą A+D. Zimne powietrze, wiatr czy nawet dłuższe przebywanie w pomie­szczeniu z centralnym ogrzewaniem mogą spowodować zbytnie prze­suszenie skóry. Dla zabezpieczenia należy wtedy wśród dnia prze­mywać twarz ziołami (kwiat lipy, korzeń prawoślazu) i nakładać trochę kremu tłustego nawilżającego. Suchą cerę u mężczyzn spoty­ka się rzadziej niż u kobiet. Niemniej jest ona równie trudna do pie­lęgnowania.

Najwięcej kłopotu przysparza przy goleniu. Skóra po goleniu jest zwykle podrażniona i lekko piecze. Można temu zapo­biec, smarując twarz na 5 minut przed goleniem obojętnym kremem. Warstwa kremu musi być cienka, aby została całkowicie wchłonięta przez skórę. Po goleniu należy spłukać twarz zakwaszoną wodą lub odpowiednim płynem (ogórkowym, lipowym), po czym na lekko wil­gotną skórę nałożyć trochę kremu tłustego zimą, nawilżającego la­tem i lekko twarz przypudrować. Cera tłusta. Jest zwykle odporna na zmiany atmosferyczne i na takie środki, jak woda i mydło. Podatna jest jednak na infekcje rop­ne. Dlatego pierwszym wskazaniem przy pielęgnacji cery łojotokowej jest jak najdalej idąca higiena — dokładne mycie i częste odkażanie. Szczególnie ważne jest to u młodzieży, która często, dotykając twa­rzy brudnymi rękoma, a co gorsza — wyciskając zaskórniki, dopro­wadza do poważnych infekcji. Skórę tłustą należy myć dwa razy dziennie, w specjalnych wy­padkach częściej (np. przy pracy w zapylonych warsztatach), mydłem obojętnym i ciepłą wodą, a potem spłukiwać chłodniejszą. Szczegól­nie dokładne powinno być mycie wieczorne. Dobrze jest twarz na­mydlić przynajmniej dwukrotnie i spłukać. Do płukania można do­dać soli kuchennej (1 łyżeczkę na litr wody).

Po umyciu należy prze­trzeć twarz płynem ściągającym. Jeśli jest dużo płytkich zaskórników, dobre rezultaty osiąga się przez systematyczne zmywanie skóry zsiadłym chudym mlekiem oraz robienie dwa razy w tygodniu 20minutowych okładów. Najlepiej użyć w tym celu gazy kilkakrotnie złożonej, którą macza się w mleku i nakłada na twarz. Gdy okład zacznie wysychać, należy zwilżyć go ponownie. Po zdjęciu okładu spłukać twarz ciepłą, a potem chłodną wodą. Kurację taką należy stosować przez 2—3 miesiące. Ogólnie biorąc, skóry tłuste dobrze znoszą wodę i mydło. Zdarza­ją się jednak i bardzo wrażliwe. Wrażliwość objawia się uczuciem ściągania po myciu, zaczerwienieniem, łuszczeniem się, a nawet uczu­ciem pieczenia. W takim wypadku można zmywać płatkami owsianymi — 2 łyżeczki sparzone 1 szklanką słonej wody (1 łyżeczka soli na pół litra wody).

Rano należy zmyć twarz przegotowaną wodą z jedną pastylką Emską. Pod puder nałożyć odrobinę kremu nawilżającego lub prze­myć mleczkiem kosmetycznym. Cera mieszana. Cera mieszana jest tym trudniejsza do pielęgno­wania, im większa jest różnica między partią tłustą i suchą. Naj­większą uwagę należy zwrócić na prawidłowe mycie skóry.

Wieczo­rem należy przed myciem nałożyć na miejsca suche trochę kremu oczyszczającego lub innego obojętnego. Po kilku minutach zetrzeć mleczkiem kosmetycznym, umyć mydłem obojętnym, namydlając tylko pas tłusty, następnie spłukać ciepłą wodą, a potem chłodną zmiękczoną (np. boraksem). Jeśli skóra nie toleruje mydła, umyć ją płatkami owsianymi (2 łyżeczki na szklankę wody) sparzonymi gorącą wodą, a następnie spłukać ciepłą wodą. Po umyciu — tłusty pas przetrzeć płynem do cer tłustych, a na policzki nałożyć nieco kremu odżywczego. Rano — przemyć twarz chłodną wodą lub naparem ziół (rumianek, kwiat lipy itp.). Przy nakładaniu masek należy uwzględniać rodzaje skóry, na­kładając na partię tłustą maskę dla cery tłustej, a na suchą — dla suchej.