Pielęgnowanie całego ciała

Pielęgnowanie całego ciała polega na dobraniu odpowiednich pre­paratów w celu zapewnienia prawidłowej czynności skóry i zabez­pieczenia jej przed wysuszeniem i przedwczesnym zwiotczeniem oraz na zabiegach zmierzających do zachowania prawidłowej sylwetki (kuracje odchudzające, poprawiające sprężystość mięśni itp.). Podstawą pielęgnacji jest stosowana na co dzień higiena. Uzupeł­nieniem jej są zabiegi w gabinetach kosmetycznych mających odpo­wiednie ku temu warunki, tzn. dysponujących dostosowanymi do po­trzeb pomieszczeniami i aparaturą.

PIELĘGNOWANIE W DOMU

Pielęgnowanie w domu to przede wszystkim odpowiednie mycie. W zabiegach całego ciała — poza jakością wody — najpoważniejszą rolę odgrywa jej temperatura. Wysoka temperatura wody powoduje rozszerzenie naczyń krwio­nośnych skóry, odpływ krwi z naczyń wewnętrznych do powierzch­niowych. Temperatura niska działa odwrotnie, rozszerzają się na­czynia wewnętrzne, a zwężają się naczynia krwionośne skóry. Woda gorąca powoduje przekrwienie skóry, woda zimna działa odwrotnie. Ze względów kosmetycznych nie należy używać wody ani zbyt zim­nej, ani zbyt gorącej, gdyż pierwsza powoduje przesuszenie skóry, druga — nadmierne rozszerzenie naczyń krwionośnych, skóra staje się mało elastyczna. Wodę używaną do celów kosmetycznych można podzielić z uwagi na temperaturę na 5 grup: zimną (14—20 °C), pokojową (21—28 °C). letnią (29—32 °C), ciepłą (33—38 °C) i gorącą (39—44 °C). Wodę twardą powinno się zmiękczyć, np. boraksem lub sodą oczy­szczoną.

Mydła stosuje się w zależności od rodzaju skóry: przetłu­szczone — dla skór suchych i normalnych lub bakteriobójcze — dla skór tłustych. Po umyciu lub spłukaniu prysznicem, dla zachowania równowagi kwasowo zasadowej, stosuje się ocet toaletowy lub inne środki zakwaszające, jak sok z cytryny, pomarańczy, grejpfrutu lub ocet winny, które dodaje się do wody (1 łyżka na 1 litr wody). W wypadku wyjątkowej suchości skóry należy przed myciem natłuścić skórę oliwką, mleczkiem kosmetycznym lub kremem obojęt­nym. Można stosować kąpiele z dodatkami preparatów kosmetycznych tłuszczowych. W celu pojędrnienia skóry stosuje się nacieranie zimną wodą z dodatkiem wina rozmarynowego lub płynem przygotowanym z litra wody, łyżki płaskiej soli, 1 łyżki wódki, 1 łyżki soku z cytry­ny, porzeczki lub pomarańczy, 1 łyżki gliceryny. Naciera się naj­pierw kończyny, potem plecy, brzuch, a kończy na klatce piersiowej. Przykłady kąpieli do stosowania w domu lub w gabinecie: Kąpiele przeciwzapalne Kąpiel z dodatkiem skrobi gotowanej (krochmal) — 200 g na wannę.

Kąpiel ziołowa — 300 g kwiatu lipowego i 100 g rumianku (napar). Kąpiel uspokajająca — 300 g mieszanki: kwiatu lawendy, rumianku, kwiatu lipy, pączków sosny (pączki sosny gotuje się przez 10 minut, z pozostałych ziół przygotowuje się napar). Kąpiel pojędrniająca — rozmaryn, skrzyp, pączki sosny (wywar z mieszanki). Kąpiel zmniejszająca nadmierną potliwość — szałwia, pokrzywa, pączki sosny, macierzanka (wywar z mieszanki). Kąpiel zapobiegająca powstawaniu żylaków — wywar z korzenia żywokostu, pączków sosny, skrzypu, zmieszać z naparem macierzanki, rumianku i kwiatu lawendy. Kąpiele dezynfekujące skórę Kąpiel ziołowa — pączki sosny, owoc jałowca, rumianek (wywar). Kąpiel z dodatkiem nadmanganianu potasu (kolor wody różowy). Kąpiel z dodatkiem sody oczyszczonej — 200 g. Kąpiel z dodatkiem soli — 500 g na wannę. Oprócz własności bakteriobójczych ma również działanie pojędrniające. Temperatura kąpieli nie powinna przekraczać 37°C, a czas trwania 15—25 minut. Przed kąpielami ziołowymi należy zmyć skórę z kurzu i brudu.