Masaże kosmetyczne

Masaż dr Julii Świtalskiej Fularskiej i masaż Marii Kasperskiej (właścicielek dwóch najbardziej znanych szkół kosmetycznych w Pol­sce). Jest on podobny w swojej metodzie, różni się tylko sposobem wykonania poszczególnych ruchów. Metoda ta polega na masowaniu twarzy odcinkami: zaczynając od czoła, stopniowo przechodząc na okolicę oczu, potem policzków, na okolicę ust, podbródka, kończąc na opracowaniu szyi, przy czym na wszystkich tych miejscach wykonuje się kolejne ruchy masażu klasycznego. Masaż higieniczno kosmetyczny Kartamiszewa i Arnolda. Masaż ten uwzględnia anatomię i fizjologię mięśni oraz naczyń krwionoś­nych. Autorzy, jako jedni z pierwszych wprowadzają przed masażem twarzy wstępne opracowanie tylnej okolicy szyi i ramion.

Widoczny efekt kosmetyczny w postaci lepszego ukrwienia i odprężenia skóry twarzy występuje już po wykonaniu tej części masażu. Intensywność zabiegu autorzy uzależniają od elastyczności skóry i mięśni, zaleca­jąc tym delikatniejszy masaż, im bardziej wiotka jest skóra i mięśnie. Masaż ten wg autorów zapobiega szybkiemu starzeniu się skóry oraz spełnia rolę gimnastyki wyrównawczej niektórych mięśni. Masaż dr Emila Voddera. Masaż ten został nazwany przez autora „drenażem limfatycznym” (Le drainage limfatiąue). Nazwę tę uza­sadnia on następująco: „Organizm ludzki zawiera tylko 30% części stałych. Można więc ciało człowieka porównać do dużego stawu z pływającymi w nim komórkami, które chcemy odwodnić. Działamy przy pomocy specjalnej techniki drenażu naczyń limfatycznych”. Każdy odcinek ciała ludzkiego musi tu być opracowywany oddziel­nie: głowa, szyja, ręce, nogi. Gruczoły limfatyczne należy traktować jako śluzy poszczególnych odcinków. Od dobrego prze­pływu limfy zależy zdrowie tkanek całego ciała, a więc i twarzy. Anatomia systemu limfatycznego twarzy uwzględnia podział na 3 obszary oddziaływania masażu: na przednią część szyi, na twarz, na kark i plecy.

Przy masażu twarzy i szyi pacjent znajduje się w po­zycji leżącej, a przy masażu karku — siedzącej. Za pomocą drenażu odprowadza się zużyte płyny tkankowe z twarzy i otoczenia (zaczy­nając od czubka głowy) w dół w kierunku dołów podobojczykowych. Sposób przeprowadzenia masażu powinien być łagodny, wyko­nany elastycznymi rękami (rozluźnionymi w nadgarstkach). Wyko­nuje się przy tym następujące ruchy masażu — głaskanie — jako ruch wprowadzający i jednocześnie rozprowa­dzający niewielką ilość kremu, wykonywanie kółek o ucisku stopniowo wzrastającym, a następ­nie malejącym, spirale — stosuje się na szyi, ale tylko przy dobrze napiętej skórze, ugniatanie — ruchami kołowymi, głaskanie końcowe. Wszystkie ruchy stosuje się zgodnie z przebiegiem naczyń chłon­nych. Masaż twarzy metodą Jacąueta.

Metoda masażu Jacąueta ma za zadanie usunięcie przez mieszenie zalegającego łoju. Masaż ten po­lega na uciskaniu brzuchami palców tkanek dających się ująć w fał­dy, a potem bardziej powierzchownie —samej skóry. Trwa on kilka minut. Daje w efekcie opróżnienie zawartości gruczołów łojowych oraz silne przekrwienie skóry. Niektórzy kosmetycy francuscy uży­wają do wykonania tego masażu szczypczyków o zakrzywionych brzegach pokrytych mankietami z kauczuku. Ze względu na możliwość naciągania skóry masaż Jacąueta (żaketowski) powinno się stosować tylko u osób bardzo młodych, o sil­nych mięśniach, ze skórą łojotokową. Masaż wykonuje się po oczy­szczeniu i zdezynfekowaniu skóry, bez kremu, po zdezynfekowaniu rąk spirytusem.