Korygowanie kształtu twarzy

Podkład. Preparatami najlepiej tuszującymi defekty skóry (piegi, plamy itp.) oraz nadającymi ładniejszy koloryt skórze są podkłady. Podkłady mogą być w kremie, paście lub płynie. Podkład dobiera się do koloru skóry. Przy jasnej cerze stosuje się podkład w tym samym odcieniu. Skóry o szarożółtym lub ziemistym zabarwieniu ożywia się różowawym podkładem. Dla cery bardzo bladej najlepszy jest odcień morelowy czy brzoskwiniowy. Czerwoność twarzy i roz­szerzone naczynia krwionośne można stuszować podkładem o odcie­niu beżowym. Za pomocą podkładów można do pewnego stopnia twarz modelować. Ciemniejszy podkład optycznie zmniejsza, jasny zaś uwypukla kształt twarzy.

Technika nakładania podkładu. Podkłady w kre­mie lub płynie nakłada się małymi plamkami na całej twarzy i szyi, a potem bardzo starannie rozprowadza tak, żeby nie było różnic na granicy włosów i szyi. Podkład rozkłada się bardzo lekko (podobnie jak kremy), aby nie rozciągać i nie podrażniać skóry. Potem można go utrwalić przez lekkie ugniatanie wilgotną gąbeczką lub serwetką z ligniny. Miejsce nakładania podkładu w zależności od kształtu twarzy. W związku z tendencją korygowania urody na każdy typ twarzy podkład nakłada Się inaczej: Twarz owalna — podkład rozkłada się równomiernie na całej twa­rzy. Twarz okrągła — przyciemnia się boki. Twarz kwadratowa — przyciemnia się okolice kątów żuchwy. Twarz trapezoidalna — przyciemnia się okolice żuchwy, podob­nie jak przy twarzy kwadratowej. Twarz podłużna — rozjaśnia się okolice żuchwy i policzka w dół od kości jarzmowej oraz czoło na skroniach. Twarz trójkątna — rozjaśnia się policzki w dół od granicy oczo­dołu.

Korygowanie kształtu elementów twarzy. Kształt nosa, czoła, brody i podbródka można również skorygować nieco optycznie przez odpowiednie nałożenie podkładu. Nos za szeroki — rozjaśnia się środkową linię, a przyciemnia boki, aby uzyskać wrażenie zwężenia (dla ułatwienia można obrysować środkową linię jasno brązowym ołówkiem). Twarz sześciokątna — ko­rygowanie owalu twarzy podkład jasny podkład jasny Nos za długi — przyciemnia się na czubku, przez co uzyskuje się efekt skrócenia.

Nos mały i krótki — cały pokrywa się jasnym podkładem dla wyeksponowania. Spiczasta broda — przyciemnia się ją dla „cofnięcia”. Cofnięta broda — rozjaśnia się brodę, przyciemnia się podbródek. Podwójny podbródek — przyciemnia się skórę od brody do kości gnykowej.Czoło zbyt wypukłe — przyciemnia się je dla uzyskania efektu zmniejszenia. Czoło wąskie i małe — nakłada się na nie jasny podkład dla uwy­puklenia. Przy korygowaniu twarzy podkładami należy pa­miętać o dokładnym ścieniowaniu ciemnego podkładu, aby nie było wyraźnej granicy między nim i resztą twarzy.

Róż. Róż stosuje się w kremie (tłusty) albo w proszku czy kamie­niu (suchy). Różu tłustego używa się przy skórach suchych i normal­nych, różu suchego przy cerze tłustej. Róż tłusty rozprowadza się na uprzednio nałożony krem lub podkład.

Twarz owalna — akcentuje się różem powierzchnię od kości po­liczkowych do oczu. Twarz okrągła — róż nakłada się pod oczami na środku policz­ków. Twarz kwadratowa — róż nakłada się pod oczami na kościach jarzmowych, lekko rozprowadzając go na boki. Twarz trapezoidalna — róż nakłada się podobnie jak przy twarzy kwadratowej, tylko bliżej oczu. Twarz podłużna — róż nakłada się na kości policzkowe na środku policzków. Twarz trójkątna — rozprowadza się róż od kości policzkowych ku skroniom i trochę w dół. Twarz sześciokątna — róż nakłada się na częściach policzkowych kości jarzmowych i rozprowadza się w kierunku skroni. Sposób nakładania różu.

Róż tłusty rozprowadza się na uprzednio nałożonym kremie lub podkładzie. Nakłada się pędzel­kiem kilka plamek różu wielkości około 1 mm2 i lekko rozciera pal­cami tak, aby nie było wyraźnie odcinających się granic od skóry policzków. Po nałożeniu różu twarz pudruje się. Róż suchy nakłada się na puder. W tym celu przed nałożeniem różu pudruje się twarz — grubiej na policzkach. Następnie nabiera się trochę różu pędzlem i starannie rozprowadza tak, aby nie było ani plam, ani ostro odcinających się granic. Zamiast różu można użyć ciemnego pudru odpowiednio dobranego do karnacji.

Puder. Puder może być w proszku lub w kamieniu. Twarz zwykle pudruje się po nałożeniu kremu lub podkładu. Przed użyciem pudru ciemnego, który stosuje się w celu nadania odpowiedniego kolorytu skórze, należy twarz wypudrować najpierw pudrem jasnym. Puder ciemny użyty bez pudru jasnego pozostawia ciemne smugi na twarzy. Technika nakładania pudru w kamieniu. Pu­der w kamieniu nakłada się wilgotną gąbeczką, która nie powinna być ani zbyt sucha, ani zbyt mokra. W pierwszym wypadku skóra będzie za cienko pokryta, w drugim — pokryta zbyt grubo i będzie wyglądała nienaturalnie.

Technika nakładania pudru sypkiego. Pudrować można za pomocą waty lub aksamitnego puszka. Pudrowanie zaczy­na się od brody, przechodząc stopniowo na policzki, nos i czoło. Watą pudruje się w ten sposób, że na płaski krążek waty o średnicy mniej więcej 6 cm nasypuje się trochę pudru, krążek zwija się w luźną kulkę i lekko nim uderza o skórę. W ten sposób puder delikatnie skórę matuje, a nie pyli. Jeżeli do pudrowania używa się puszka z aksamitu, to na środek puszka sypie się trochę pudru, następnie składa się puszek na pół, rozciera puder, ponownie puszek rozkłada i pudruje nim twarz przy­kładając do skóry miejsce koło miejsca.