Głaskanie mięśni jarzmowych

Mięsień okrężny ust rozciera się środkowymi palcami obu rąk, wykonując ruchy kółeczkowe od środka w kierunku zewnętrznych Rozcieranie mięśnia bródkowego kątów ust, po czym drugi i trzeci palec obu rąk umieszcza się pod brodą, a kciukami na przemian rozciera się mięsień bródkowy (mentalis) od przyczepu skórnego w kierunku żuchwy, do przy­czepu na łękach zębodołów siekaczy i kłów. Po masowaniu mięśnia bródkowego wraca się wzdłuż mięśnia obniżacza kąta ust dokącików ust i drugimi, trzecimi i czwartymi palcami rozciera się ruchami kółeczkowymi mięśnie jarzmowe od kątów ust do części po­liczkowych kości jarzmowych. Wraca się do kącików ust (nie odry­wając rąk od twarzy, lecz bez widocznego przesuwania skóry) i dalej posuwa wzdłuż mięśnia śmiechowego i policzkowego od kącików ust w kierunku powięzi przyuszniczej, po czym znów wraca do kącików ust i po mięśniach obniżaczach kątów ust, rozcierając mięśnie żuchwowognykowe, przechodzi się do rozcierania mięśni żwaczy. W dalszym ciągu masuje się kółeczkami — od kątów żuchwy w kie­runku mięśni skroniowych i następnie wraca się do kątów żuchwy, po czym, przechodząc na podbródek, masuje się, począwszy od kątów żuchwy, górną część mięśnia szerokiego szyi, mięśnie dwubrzuścowe (digastricus) i rylcowognykowe (stylohyoideus), potem bródkowognykowe (geniohyoideus) i żuchwowognykowe (mylohyoideus). Wraca się ponownie, ciągle masując, do kątów żuchwy, a następnie rozciera drugimi, trzecimi i czwartymi palcami obu rąk, ruchami kółeczkowymi okolice przyuszne i wyrostki sutkowe, stop­niowo schodząc wzdłuż mięśni mostkowo obojczykowo sutkowych w kierunku przyczepów obojczykowych i mostkowych.

Gruczołu tarczowego nie rozciera się! Z kolei rozciera się mięsień piersiowy — w kierunku ramion. Na mięśniu mostkowo sutkowo obojczykowym można dodatkowo wykonać rozcieranie mocniejsze. W tym celu palce drugi, trzeci i czwarty obydwu rąk ustawia się równolegle do siebie stroną paznokciową paliczków i rozciera opu­szkami ruchem mijanym, poczynając od wyrostka sutkowego w kie­runku przyczepów obojczykowo mostkowych. Ugniatanie. Punktem wyjściowym jest tu mięsień mostkowo sutkowo obojęzykowy.

Ugniatanie należy zacząć od wyrostka sutkowego, wykonując je kciukami i zgiętymi palcami wskazujący­mi. Ujmujemy mięsień obydwoma palcami i — uciskając — prze­suwamy jednocześnie palce w kierunku przyczepów obojczykowo mostkowych. Wykonując powyższy ruch należy zwrócić uwagę, aby nie uciskać gruczołu tarczowego. Dlatego ruch ten powinien być w miarę elastyczny, intensywniejszy na zewnętrznych krawędziach mięśni. Potem następują kolejne etapy ugniatania. Ugniatanie fałdu nosowo policzkowego wykonywane jest drugimi i trzecimi palcami, poczynając od obniżacza kąta ust w kierunku wewnętrznego kąta oka; należy przy tym uważać, aby nie ciągnąć skóry do dołu.Następnym ruchem jest ugniatanie nożycowe zaczyna się je drugimi i trzecimi palcami, przy czym główną pracę spełniają palce trzecie. Ugniata się wzdłuż obniżacza ust poprzez dżwigacz kąta ust, dżwigacz wargi górnej i dżwigacz wargi górnej i skrzydełek nosa — w kierunku wewnętrznego kąta oka.

Ugniatanie mięśni fałdu nosowo policzkowego.Ugniatanie na policzkach wykonuje się tą samą techniką, naj­pierw wzdłuż przebiegu mięśni jarzmowych od kątów ust w kierunku skroni, następnie wzdłuż przebiegu mięśni śmiechowych i policzko­wych, od kąta ust w kierunku ucha i dalej wzdłuż mięśni żwaczy od kątów żuchwy w kierunku skroni.Ruch ten powinien być elastyczny i jednocześnie wnikliwy. Wy­konywany zbyt powierzchownie nabiera charakteru „szczypania” a nie ugniatania.