Elektrody do masażu podciśnieniowego
Masaż podciśnieniowy wykonywany jest aparatami takimi, jak vacosan czy endovac — pochodzenia zagranicznego. Do masażu podciśnieniowego służą sztywne dzwony różnej średnicy. Przyłącza się je za pomocą przewodów rurkowych do końcówek aparatu. Podciśnienie ustawia się za pomocą regulatora. Po włączeniu aparatu dzwony przykłada się do ciała. Po przywarciu elektrod reguluje się podciśnienie do żądanej wielkości. Na ogół najlepiej znoszone jest przez pacjentów podciśnienie nie przekraczające 0,4 kG/cm. Należy się kierować jednak indywidualną wrażliwością pacjenta. W czasie zabiegu dzwony mogą być przystawione na stałe w celu wywołania miejscowego przekrwienia lub przesuwane ruchem masującym wzdłuż mięśni. Masaż może być wykonywany przy stałym podciśnieniu lub dla uzyskania lepszego efektu pobudzenia mięśni można stosować podciśnienie pulsujące, wciskając odpowiednie klawisze. Im niższa częstotliwość pulsowania, tym głębsze działanie na tkanki. W celu odjęcia dzwonów po skończonym zabiegu regulator należy wyłączyć; wówczas podciśnienie spadnie do 0 i dzwony dadzą się zdjąć bez trudności.
Ćwiczenia gimnastyczne. W gabinecie używane są do gimnastyki rowerki Adamsa, na których pacjent może wykonać szereg ruchów, gimnastykując poszczególne grupy mięśniowe, stanowiska wioślarskie itp. urządzenia, na których ćwiczy się odpowiednie grupy mięśni. Naświetlania lampami rozgrzewającymi (solluks, infranrouge). Można je stosować przed masażem lub nacieraniem dla wywołania lepszego przekrwienia skóry i tkanek głębiej położonych. Naświetlania lampą kwarcową. Polegają na naświetlaniu promieniami nadfioletowymi, które mają działanie biochemiczne, wpływające pośrednio również na jędrnienie skóry oraz przyspieszenie przemiany materii. Dawkowanie powinno być ostrożne w zależności od indywidualnej wrażliwości pacjenta. Naświetlania lampą kwarcową nie powinno stosować się przed masażem, natryskiem lub kąpielą.
Zabiegi napotne. Zabiegi napotne wykonuje się stosując tzw. saunę, która może mieć dwojaką formę, może być mianowicie pomieszczeniem obliczonym na jedną lub na kilka osób. Nowszą formą zabiegów parowych jest stosowanie tzw. biosauny, w której oprócz pary znajduje się ozon i tlen. Biosauny coraz częściej spotyka się przy większych gabinetach kosmetycznych. Są to małe łaźnie parowe w kształcie szafki, które mają wewnątrz siedzisko. Parowaniem objęte jest całe ciało oprócz głowy. Dodatkowo można puszczać w czasie parowania tlen lub ozon. Zabieg w biosaunie wpływa regulujące na układ krążenia w wyniku rozszerzenia obwodowych naczyń krwionośnych oraz zwiększenia pojemności minutowej serca. Obciążenie serca jest przy tym stosunkowo niewielkie i odpowiada mniej więcej obciążeniu np. w półkąpieli wodnej. Wskazaniami do stosowania biosauny są: stany zmęczenia i znużenia, nadwaga i otyłość, zaburzenia krążenia obwodowego, migrena, nerwobóle, przewlekłe schorzenia gośćcowe itp. Przeciwwskazania to: niewydolność krążenia, wady serca, nadciśnienie tętnicze, czynna gruźlica płuc, stany zapalne narządów miąższowych, choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy w okresie zaostrzenia, miażdżyca, zaburzenia w wydzielaniu potu, padaczka, zapalne i zakaźne stany skóry.
Zabiegi w biosaunie powinny być prowadzone pod ścisłą kontrolą lekarską. Innym rodzajem zabiegu napotnego są okłady parafinowe. Polegają one na pokrywaniu całego ciała (tułowia i kończyn) lub poszczególnych jego części (bioder i ud) ciepłą parafiną (o temp. 40—50 °C). Parafinę nakłada się na grubość 4—5 cm. Z ogrzanej parafiny ciepło przenika do głębokich warstw tkanek. Po nałożeniu parafiny pacjenta owija się kocem, a nawet, dla skuteczniejszego przegrzania, można go ponadto owinąć ceratą i suchą flanelą. Okład pozostawia się na 20—45 min. Kuracja odchudzająca. Leczenie nadmiernej otyłości powinno być stosowane indywidualnie. Przyczyną otyłości mogą być zaburzenia gruczołów wewnętrznego wydzielania, przysadki, tarczycy itd. Dużą rolę w powstawaniu otyłości odgrywa również nadmierne odżywianie, siedzący tryb życia, cechy dziedziczne i czynniki konstytucjonalne. Nieomal wszystkie przypadki kwalifikują się do leczenia fizykalnego, które powinno stanowić uzupełnienie leczenia podstawowego: dietetycznego, hormonalnego itd.
Celem zabiegów odchudzających jest pobudzenie przemiany materii i poprawienie sprawności układu krążenia, jak również tonizujący wpływ na skórę i mięśnie. Wszystkie zabiegi powinny być prowadzone pod ścisłą kontrolą lekarską. Dobór zabiegów i odpowiedni ich zestaw uzależniony jest od aktualnego stanu zdrowia pacjenta. Przy prowadzeniu kuracji odchudzających stosuje się: zabiegi napotne (łaźnie parowe i suche, okłady parafinowe) zabiegi wodne (kąpiele, natryski) masaże (ręczne, wibracyjne, podwodne, elektrostymulacje) gimnastykę zwykłą i na przyrządach, a ponadto zaleca się długie spacery i uprawianie takich sportów, jak pływanie, wiosłowanie, tenis.